Fic : เชียร~การิน ตอน 1 (100%)

posted on 08 Jan 2012 22:46 by punkungstrom directory Fiction
คำเตือน!
 
1.ฟิคเรื่้องนี่เป็นฟิคYaoi ไม่รู้จักหรือไม่ชอบ แอนตี้ อายุไม่ถึง 18
   กรุณาใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยค่ะ
 
2.ฟิคนี้แต่งขึ้นเพื่อความบรรเทิงโดยเจ้าของกระทู้ ฉะนั้นไสยศาสตร์ในเรื่องนี้ไปเสริช
ในอากู๋ยังไงก็หาไม่เจอเพราะมั่วขึ้นมาเอง
 
3.อย่าเอาไปเผยแพร่ที่อื่นล่ะ ไม่อยากโดนหาว่าละเมิดลิขสิทธิ์อะ โอเคเนอะ จบข่าว
 

ตอนที่ 1

     “หึ...หึ หึ...หึ ในที่สุดก็แกก็โผล่หางออกมาแล้วสินะ ไอ้ศาสดาปาหี่!

    ในห้องที่ตกแต่งไว้อย่างน่าสยดสยองและเป็นที่เกรงกลัวของบุคคลทั่วๆไป ที่ไม่คาดคิดว่าเจ้าของ

ห้องนี้จะเป็นเด็กหนุ่มม.ปลายได้? การินตะโกนดังลั่นห้องของเขาหลังจากนั่งจมกองเอกสารมากมาย

ที่กองสุมๆกันอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ที่ตั้งอยู่บนโต๊ะ การินลุกขึ้นยืนและดึงเอกสารที่เพิ่งจะถูกปริ๊นออกมา

สดๆร้อนๆ ก่อนจะเดินออกไปจากห้องเพื่อมุ่งหน้าไปในสถานที่หนึ่ง...ด้วยใบหน้าแสยะยิ้มชวน

สะอิดสะเอียน

     บนถนนที่ร้างรถและผู้คน มีชายหนุ่มผู้หนึ่งยืนอยู่กลางถนนเหมือนรออะไรสักอย่างอยู่

และการินเดินเข้าไปหาเขา

     “สายันต์สวัสดิ์ครับ” เสียงทุ้มนุ่มน่าฟังของบุรุษผู้ยืนอยู่ก่อนทักขึ้น

     “ในที่สุดฉันก็หาแกเจอ!!!” การินกลับตะคอกกลับด้วยเสียงที่ดังลั่น รอยยิ้มหยันของเค้าบ่งบอกว่าเขา

กำลังรู้สึกสนุก เหมือนหาของเล่นชิ้นโปรดเจอ

     “ไอ้ศาสดาปาหี่!!!”

     “ยังจำชื่อผมไม่ได้อีกหรอครับ?” ชายหนุ่มหันมาหาการิน และย่างก้าวอย่างเชื่องช้า

ใบหน้าเปื้อนยิ้มเย็น ดวงตาสีแดงเป็นประกายเมื่อต้องแสงจันทร์ยามค่ำคืน ราวกับจะต้องการ

ดื่มด่ำใครบางคน...

     “ผม เชียร ผู้ได้รับอัตตาความเป็นนิรันดร์” ชายหนุ่มเดินเข้ามาใกล้การินทุกขณะ

     “อย่ารีบร้อนไปการิน เวลาของเราเพิ่งจะเริ่มเดิน...” พริบตาที่การินขยิบตา ใบหน้าของศาสดา

ผู้โหยหาความตายก็แทบจะประชิดกับใบหน้าเค้าแล้ว!!! การินกระโดดถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว

ใบหน้าซีดเผือดตาเบิกกว้างอย่างตื่นกลัว มือเท้าเย็นเยียบไปด้วยเหงื่อซึม หากแต่ปากกลับขยับ

รอยยิ้มกว้างด้วยความหรรษา เลือดในกายเดือดพล่าน 

     “คิดว่าคนอย่างฉันจะไม่เตรียมตัวอะไรมาเลยรึไง?” การินคว้าตุ๊กตาเสียกกระบาลออกจากกระเป๋ากางเกง ใส่เส้นผมสีแดงที่ดึงมาได้เมื่อกี้พันด้วยสายสิญจน์ และบริกรรมคาถาอย่างรวดเร็ว แต่แล้วดวงตาก็เบิกกว้างเมื่อรับรู้สิ่งที่อยู่ข้างหลัง

     “ยังต้องฝึกอีกเยอะ...การิน”

     “ปึก!” สันมือของเชียรกระทบถ้อยทอยของการินอย่างรวดเร็วจนเจ้าตัวหลบไม่ทัน ร่างกายของการินอ่อนยวบลงทันทีทำให้ทั้งร่างดิ่งลงพื้น แต่โชคยังดีที่เชียรโอบไว้ทันหน้าของเขาจึงไม่ได้กระแทกพื้น ร่างของการินถูกอุ้มขึ้นด้วยสองแขนแกร่งและพาตัวเดินหายไปในความมืดมิดของซอกตึกที่แสงจันทร์สาดส่องไม่ถึง...

-------------------------------------------------------

     “อะ...อื้อ...” เสียงครวญครางเบาๆดังขึ้นเรียกให้สายตาหนึ่งที่นั่งจิบชาดูอยู่ในความมืดหันไปมอง ดวงตาของคนที่น่าจะหลับใหลอยู่ค่อยๆเผยอออกน้อยๆ ก่อนจะกระพริบถี่ เขามองตรงไปข้างหน้าสักพักเหมือนจะปรับสายตาให้ชินกับความมืด ก่อนจะกวาดสายตาไปทั่วห้อง

     “กริ๊ก!” เสียงกระเบื้องเซลามิคกระทบกันดังขึ้นจากฝั่งตรงข้ามเรียกให้สายตาที่กำลังกวาดไปทั่วห้องหันไปมองทันที

     ‘มีคนกำลังมาทางนี้!’  ในใจของเขากู่ร้องเสียงดังปฏิกิริยาโต้ตอบให้เขาชักมือทั้งสองหยิบตุ๊กตาเสียกกระบาลในกระเป๋าทันที แต่ก็ทำไม่ได้ ร่างของเขาถูกพันธนาการเอาไว้ด้วยลวดหนามพันรอบข้อมือติดกันไว้เหนือหัว นั่งอยู่ในท่าคุกเข่า ข้อเท้าทั้งสองข้างถูกลวดหนามพันไว้ติดกับกรงเหล็กข้างหลังทั้งสองฝั่ง เลือดสีสดไหลออกจากปากแผลลวดหนามตำเป็นทางยาวหยดลงพื้นเป็นจังหวะ ทำให้ในกายของเจ้าตัวสั่นสะท้าน สายตายังคงเพ่งมองบุคคลหน้าสงสัยตรงหน้าอย่างไม่วางใจ

     “ดูดีนะครับการิน” บุรุษตรงหน้าโผล่พ้นออกมาจากมุมมืด เผยให้รู้ว่าเขาคือเชียร เขาทักการินด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้ม

     “แกก็ยังหน้าสมเพสไม่เปลี่ยน หึ!” การินพูดเสียงเรียบ ไม่กลัวคนตรงหน้าแม้แต่น้อย

     “ยังทำเป็นเก่งเหมือนเคยสินะ ทั้งๆที่ร่างกายนายกำลังสั่นอยู่แท้ๆ” เชียรพูดพลางเอามือข้างหนึ่งลูบใบหน้าของการินเบาๆ และก้มลงลากลิ้นเลียเลือดของการินที่ไหลจากข้อมือถึงปลายศอกอย่างเอร็ดอร่อย สร้างความสะอิดสะเอียนให้การินมาก จนเจ้าตัวเผลอกระชากข้อมือหลีกหนีลิ้นร้อนๆของเชียร ทำให้ลวดหนามตำลึกกว่าเดิม

     “คงจะเจ็บมากสินะครับ ไม่ต้องห่วงนะ...เพียงแค่ผ่านค่ำคืนนี้ไป ความเจ็บปวดก็จะไม่ใช่อุปสรรคของผู้มีอัตตานิรันดร์อย่างพวกเรา” เชียรก้มลงจูบที่ปอยผมของการินเบาๆ และผละออกห่างเดินกลับไปยังมุมมืดดังเดิม

     “แกหมายความว่ายังไง ‘พวกเรา’ ?”

     “ก็หมายความว่าคืนนี้ผมจะทำให้คุณกลายเป็นอำมตะชั่วนิรันดร์ยังไงล่ะ”

     “!!!” การินเบิกตาโพล่งกวาดสายตาไปรอบๆพื้น แต่ก็สายไปแล้ว หยดเลือดของเขาที่เจิ่งนองไปทั่วพื้นนั้นได้หยดลงบนวงคุณไสยที่ถูกวาดไว้ที่พื้นรอบตัวเค้าเป็นที่เรียบร้อยแล้ว!!! วิญญาณนับหมื่นพุ่งขึ้นจากวงคุณไสยเข้าหาการินอย่างไม่หยุดหย่อน เป็นภาพที่เหมือนการินกำลังกลืนกิน ‘ชีวิต’ ของผู้อื่นอยู่ ร่างของเขากระส่ำกระส่าย บิดไปมาอย่างสุดความสามารถด้วยความเจ็บปวด ตะโกนร้องกู่ก้องโหยหวน แต่ก็ไม่ยอมขอความช่วยเหลือจากคนที่นั่งจิบน้ำชามองดูเขาอยู่แม้แต่น้อย และที่น่าแปลกที่สุดสำหรับเขาถึงจะเจ็บปวดทรมานแต่ร่างกายราวกับจะยอมรับด้วยความยินดีในความเจ็บปวด รู้สึกเลือดในกายเดือดพล่านไปด้วยความดีใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

     เวลาผ่านไปครึ่งค่อนคืนจากเสียงที่ตะโกนร้องด้วยความเจ็บปวดหยุดร้องแล้ว การินนั่งนิ่งๆปล่อยให้วิญญาณไหลเข้าตัวอย่างไม่ขัดขืนแล้ว ลวดหนามที่พันธนาการเขาไว้เริ่มละลายด้วยไอวิญญาณของเขาแล้ว และชาเหยือกที่สามกับจานขนมใบที่ห้าหมดแล้ว...การินสะบัดข้อมือออกเบาๆ ‘ซาก’ ลวดหนามที่ข้อมือก็หลุดออกอย่างง่ายดาย เขาลุกขึ้นเดินออกมาจากวงคุณไสยที่รายล้อมไปด้วยวิญญาณนับหมื่นมาอย่างง่ายดาย ดวงตาสีดำขุ่นมัวจนกลายเป็นสีเทา รอยยิ้มหยันปรากฏอยู่บนใบหน้า เดินตรงเข้ามาหาเชียรและยืนนิ่งมองด้วยความคาดแค้น

     “คุกเข่าลงซะ สาวกของผม” เชียรพูดยิ้มๆ มันทำให้การินถูกแรงดึงดูดของโลกกระชากลงนั่งอย่างรวดเร็วอย่างฝืนไม่ได้

     “เลียเท้าผมสิ...” ใบหน้าของการินค่อยๆก้มลงการินฝืนตัวเต็มที่แต่ไม่เป็นผล เขาจึงใช้มือสองข้างจับยันเก้าอี้เอาไว้จนเก้าอี้ครูดเป็นรอยเล็บยาว ในที่สุดการินก็หยุดตัวเองได้สำเร็จลิ้นของเค้าอยู่ห่างจากเท้าของเชียรเพียงแค่สามเซนติเมตรเท่านั้น เชียรขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจกดหัวของการินลงให้เลียเท้าอย่างแรง

     “พลังของคุณมันมากเกินความจะเป็นไปหน่อยจริงๆการิน” เชียรพึมพำ ในขณะที่ยังคงกดหัวการินให้เลียเท้าของเค้าจนชุ่มไปด้วยน้ำลาย...

-----------------------------------------------------

ถ้าพิมพ์ผิดก็ขอโทษด้วยนะคร้าา คอมเม้นให้กำลังใจกันหน่อยน้อ><~

 
 

edit @ 10 Jan 2012 09:12:47 by punkungstrom

edit @ 10 Jan 2012 10:13:30 by punkungstrom

edit @ 10 Jan 2012 10:14:43 by punkungstrom

edit @ 10 Jan 2012 10:16:40 by punkungstrom

edit @ 11 Jan 2012 21:45:06 by punkungstrom

edit @ 19 Oct 2012 13:11:20 by punkungstrom

Comment

Comment:

Tweet

กริ๊ดดดด ฟิคคู่นี้หายากเวอร์ >

#8 By P (171.96.240.4) on 2015-12-08 01:43

#7 By (49.229.65.176|49.229.65.176) on 2015-09-06 19:30

#6 By (223.206.13.14|223.206.13.14) on 2015-04-23 18:01

กิ๊สสสสสส เชียรกับการินนนนน //กัดผ้า

#5 By ปิ่น คุ *^* on 2014-05-27 18:13

big smile open-mounthed smile sad smile tongue question double wink

#4 By แวรี่ (103.7.57.18|27.55.10.125) on 2013-05-24 18:38

จะบอกว่ากู๊ด!ดีไหมคะเนี่ย!!!!!!!><
นานๆทีจะเจอ sm รุนแรงแบบนี้
ชอบมากค่ะ!

#3 By yoyo (103.7.57.18|27.130.169.43) on 2012-08-18 00:36

น่าสนใจค่ะ
ชอบแบบSM

#2 By CAKE_Cup on 2012-03-30 14:58

กรี้ดตาเชียรทำไมแกถึงอย่างนี้เฮอะ!!!!
รู้สึกสงสารการินsad smile
ปล.หนุกดีคะ (สงสัยจะ Smสินะเชียร) sad smile

#1 By gddp (171.4.167.152) on 2012-03-24 02:36